Instytut Pamięci Narodowej w Krakowie

Tym razem spotkanie Klubu Historycznego im. gen. Stefana Roweckiego „Grota” wypadło śpiewająco, ponieważ nasz gość – założyciel Międzynarodowego Studia Folksongu, które kiedyś wzbudzało niezdrowe zainteresowanie Służby Bezpieczeństwa – wziął na koniec gitarę i dał koncert m.in. piosenek lwowskich. Wcześniejsza rozmowa, którą poprowadził Dobrosław Rodziewicz dotyczyła wszystkiego, co najciekawsze w życiorysie Adama Macedońskiego, a zwłaszcza jego działalności opozycyjnej w PRL.

Adam Macedoński

Ur. 29 stycznia 1931 r. pochodzi ze Lwowa, ale od 1939 r. związany jest z Krakowem. Przez wiele dziesięcioleci publikował satyryczne rysunki, wiersze i krótkie utwory prozatorskie m.in. w „Dzienniku Polskim”, „Przekroju”, „Szpilkach” i „Tygodniku Powszechnym”.

Od wczesnej młodości poświęcił się walce o niepodległą Polskę. W 1946 r., będąc uczniem gimnazjum im. Witkowskiego w Krakowie, wstąpił do Narodowego Ruchu Oporu (podległego Ruchowi Oporu AK). Zorganizował dwie grupy NRO. W 1946 r. brał udział w demonstracji z okazji święta 3 maja w Krakowie i w strajku szkolnym. Pod koniec października został aresztowany. Uciekł i ukrywał się. Po ogłoszeniu amnestii w marcu 1947 r. wrócił do Krakowa.

Działał w wielu organizacjach opozycyjnych. W 1960 r. uczestniczył w obronie Krzyża Nowohuckiego, założył w Krakowie Międzynarodowe Studio Folk Songu, propagujące prawa człowieka. W latach 70. współpracował z Komitetem Obrony Robotników, Studenckim Komitetem Solidarności, Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela, a później z Konfederacją Polski Niepodległej. W 1978 r. założył Instytut Katyński, wydający konspiracyjnie „Biuletyn Katyński”. Został internowany w stanie wojennym.

W 2011 r. IPN wyróżnił go tytułem Kustosza Pamięci Narodowej, trzy lata później krakowski samorząd nadał mu tytuł Honorowego Obywatela Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa.