English version
Była to grupa, dowodzona przez sierż. Jana Ziomkowskiego „Śmiałego”. Jej nazwę zapisywano w nietypowy, nieortograficzny sposób celowo, dla odróżnienia od innego oddziału o nazwie „Huragan”, operującego na południe od Skawy. Oddział Ziomkowskiego na co dzień obozował w dogodnym terenie Beskidu Małego, w paśmie Leskowca i Łamanej Skały. Działał głównie w powiecie wadowickim, ale także w sąsiednich: bialskim, żywieckim i myślenickim. Jego liczebność wynosiła około 20-25 osób. Partyzanci „Churaganu” rozbijali posterunki MO, walczyli z funkcjonariuszami UB i milicji, żołnierzami KBW i WP oraz członkami Straży Ochrony Kolei, których najczęściej po odebraniu uzbrojenia i mundurów puszczano wolno. Akcje wymierzano także w członków PPR oraz prokomunistycznego Stronnictwa Ludowego.
Zastępcą dowódcy był plutonowy o pseudonimie „Dżems”. Był dezerterem z MO na ziemiach zachodnich i podobno pochodził z Warszawy. Był doświadczonym partyzantem; już w pierwszej połowie 1946 r. należał do oddziału „Błysk” Mieczysława Kozłowskiego „Bunta”, z którego przeszedł do grupy Ziomkowskiego. Stał się jego zastępcą, prawą ręką i zaufanym podoficerem. Z kolei Stanisław Małysa „Lis” pochodził z Suchej. Obaj polegli podczas starcia z KBW w Beskidzie Małym, na północny zachód od Suchej. W walce został ranny także nieznany z nazwiska partyzant o pseudonimie „Halinka”. W ręce żołnierzy KBW wpadły ręczny karabin maszynowy, dwa pistolety maszynowe, dwa pistolety, amunicja oraz cztery granaty. Miejsce pochówku „Dżemsa” i „Lisa” pozostaje nieznane.