Instytut Pamięci Narodowej w Krakowie

Urodził się w 1922 r. w Wilnie, gdzie jeszcze przed wybuchem wojny ukończył dwie klasy gimnazjum. Podczas okupacji z rąk Niemców zginęła cała jego rodzina, on zaś został w marcu 1943 r. wywieziony na roboty przymusowe do Nadrenii. W październiku tego roku uciekł do Francji i do czasu wkroczenia wojsk alianckich ukrywał się.

Do komunistycznej już Polski powrócił jesienią 1945 r. Zamieszkał w Nowogródku Pomorskim, gdzie krótko pracował jako urzędnik w Państwowym Urzędzie Repatriacyjnym. Po bezskutecznych poszukiwaniach zaginionych podczas wojny krewnych udał się na Podhale, gdzie wiosną 1946 r. nawiązał kontakt z podziemiem niepodległościowym i dołączył do Zgrupowania Partyzanckiego „Błyskawica” Józefa Kurasia „Ognia”. Wspominano, że był obdarzony dużą siłą fizyczną, czym zasłużył sobie na pseudonim „Podkowa”. Początkowo przebywał w obozie sztabu w Gorcach, następnie został przydzielony do 1. kompanii zgrupowania, nazywanej pienińską. Brał m.in. udział w akcjach rekwizycyjnych oraz rozbrajaniu funkcjonariuszy MO.

W sierpniu 1946 r. oddział został czasowo rozproszony. „Podkowa” ukrywał się wraz z kolegą z oddziału Władysławem Kordeczką „Brzytwą” u jego bliskich w Tymbarku. Tam też 19 sierpnia uczestniczył w rozbrojeniu milicjanta, potwierdzając akcję pokwitowaniem podpisanym „ppor. ps. »Podkowa«”. Dzień później został zatrzymany. Podczas rewizji znaleziono przy nim dwa pistolety i amunicję. O jego schwytaniu powiadomiono „Ognia”, który zapisał w swoim notatniku: „20 VIII – »Podkowa« areszt[owany] przez UB w Tymbarku”.

Po trwającym trzy tygodnie śledztwie, nadzorowanym przez szefa PUBP w Limanowej Stanisława Wałacha, sformułowano akt oskarżenia, w którym zarzucano Bochorowskiemu działalność w zgrupowaniu „Ognia”, nielegalne posiadanie broni oraz udział w akcjach zbrojnych. Rozprawa komunistycznego Wojskowego Sądu Rejonowego w Krakowie odbyła się 1 października 1946 r. Młodego partyzanta skazano na karę śmierci, utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych oraz przepadek mienia.

„Podkowa” został rozstrzelany 21 października 1946 r. o godz. 8.05 w więzieniu przy ul. Montelupich w Krakowie. Jego ciało pochowano potajemnie pięć dni później na Cmentarzu Rakowickim we wspólnym grobie z dwoma innymi żołnierzami podziemia.

Dawid Golik, Krzysztof Pięciak