Instytut Pamięci Narodowej w Krakowie

Po mszy św. w Bazylice św. Małgorzaty, uczestnicy przeszli uroczystym pochodem na cmentarz św. Heleny, gdzie szczątki generała zostały złożone do rodzinnego grobu.

Głos zabrał m.in. dr hab. Filip Musiał, dyrektor krakowskiego Oddziału IPN.

Wcześniej, przed mszą pogrzebową, dr Maciej Korkuć, doradca Prezydenta RP dr. Karola Nawrockiego, naczelnik Oddziałowego Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN w Krakowie przekazał na ręce syna Tadeusza oraz wnuka Jerzego Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski nadany pośmiertnie przez Prezydenta RP Józefowi Gizie za zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.

Generał Józef Giza

Urodził się w 1887 r. pod Nowym Sączem. W czasie nauki w gimnazjum działał w Polskich Drużynach Strzeleckich. Jako żołnierz (potem oficer) austriackiego 20. pułku piechoty wziął udział w I wojnie światowej. W 1918 r. uczestniczył w likwidacji władz zaborczych na terenie Tarnowa. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, biorąc m.in. udział w wyprawie kijowskiej. Przez cały okres międzywojenny służył w Wojsku Polskim. Był m.in. dowódcą Batalionu Korpusu Ochrony Pogranicza „Iwieniec”, zastępcą dowódcy 82. Pułku Piechoty, zastępcą dowódcy 2. Pułku Strzelców Podhalańskich i dowódcą 3. Pułku Strzelców Podhalańskich. Podczas wojny obronnej 1939 r. stał na czele Górnośląskiej Brygady Obrony Narodowej walczącej w składzie 55. Dywizji Piechoty. Po internowaniu na Węgrzech przedostał się do Francji, a stamtąd do Wielkiej Brytanii. W 1942 r. skierowano go na Bliski Wschód, gdzie dowodził kolejno 4. Brygadą Strzelców, 5. Wileńską Brygadą Piechoty i 7. Dywizją Piechoty.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał na obczyźnie. Zmarł w 1965 r. w Londynie.