Instytut Pamięci Narodowej w Krakowie

Ppłk Leopold Bochnak ps. „Piotr”, „Wiesław”, „Profesor” pochodził z Dominikowic w pow. gorlickim. W czasie I wojny światowej, wcielony do armii austro-węgierskiej, walczył na Bukowinie i froncie włoskim, gdzie dostał się do niewoli. W listopadzie 1918 r., jako podporucznik, wstąpił do formowanej na Zachodzie armii polskiej pod dowództwem gen. Józefa Hallera. W październiku 1919 r. wrócił do kraju.

W latach międzywojennych służył w Wojsku Polskim, m.in. w sztabie 6. DP w Krakowie oraz w Dowództwie Okręgu korpusu nr V w Krakowie. W kampanii wrześniowej 1939 r. brał udział jako kwatermistrz 12 pp., a następnie dowódca batalionu. Od początku stycznia 1940 r. ukrywał się przed poszukującymi go Niemcami. Zaangażował się w działalność konspiracyjną. Był zastępcą Inspektora Miechowskiego ZWZ-AK, szefem wywiadu i łączności. W 1944 r. mianowano go zastępcą dowódcy 106. DP AK.

Po wojnie, w lutym 1949 r. ppłk Bochnak został aresztowany przez bezpiekę, przewieziony do Krakowa i osadzony w więzieniu przy ul. Montelupich. Zmarł 15 czerwca 1950 r. w więziennym szpitalu.