Wychowywali się w dwóch odległych od siebie zakątkach Polski, dorastali w różnych domach, kształtowali w odmiennych środowiskach. Mieli też zupełnie inne doświadczenia z początku II wojny światowej i okupacji. Połączyła ich służba w – jak im tłumaczono – „odradzającym się” wojsku, a później rozczarowanie komunistyczną armią i dezercja z jej szeregów. Obydwaj zasilili niepodległościową partyzantkę. Na Sądecczyźnie spotkali się w oddziale „Wojsko Polskie”. Później razem trafili pod rozkazy „Ognia”. Od tego momentu ich losy nierozerwalnie się splotły. I pozostały takie aż do 1948 r., gdy w odstępie kilku minut więzienny kat pozbawił ich życia.