Reprezentantowi IPN towarzyszył Maciej Bóbr, przedstawiciel szpitala im. Babińskiego.
Osoby cierpiące na choroby psychiczne stanowiły jedną z większych, a często zapominanych grup ofiar niemieckiego totalitaryzmu. W październiku 1939 r. Hitler zatwierdził projekt „uśmiercania z litości”. Podjęto decyzję o wcieleniu w życie programu „eliminacji życia niewartego życia” (Vernichtung von lebensunwertem Leben), określanego później jako Akcja T4. Pod hasłem „eutanazji” Niemcy dokonali morderstw osób niepełnosprawnych i pacjentów szpitali psychiatrycznych w III Rzeszy oraz na terenach okupowanych. 22 września 1939 r. wymordowali pensjonariuszy Krajowego Zakładu Psychiatrycznego w Kocborowie na Pomorzu – data ta została przyjęta przez Sejm RP jako Dzień Pamięci Ofiar Zagłady Osób z Zaburzeniami Psychicznymi. Ostateczna likwidacja krakowskiego Państwowego Zakładu dla Umysłowo i Nerwowo Chorych w Kobierzynie nastąpiła 23 i 24 czerwca 1942 r. Kilkadziesiąt osób zabito na miejscu, ponad 500 wywieziono do KL Auschwitz i tam zamordowano. Wcześniej zamordowano pacjentów żydowskich, a od początku okupacji Niemcy ograniczali racje żywnościowe dla chorych, co doprowadziło do śmierci głodowej wielu pacjentów.