Gośćmi Michał Zajdy byli Magdalena Wąż (Oddziałowe Archiwum IPN w Krakowie) i Grzegorz Orłowski (Muzeum Małopolski Zachodniej w Wygiełzowie).
Wielkość prof. Tadeusza Chrzanowskiego polegała na wdrożeniu słowa w czyn, nie tylko bowiem pisał o konieczności dbania o to, co polskie, ale podejmował konkretne działania polegające na skrupulatnym wręcz ewidencjonowaniu zabytków Polski. Jako historyk sztuki był w pełni zaangażowany w dzieło zachowania w zbiorowej świadomości i pamięci Polaków tego, co tworzy polską kulturę, polską tożsamość. Jako literat starał się ochronić piękno nie tylko jako wartość estetyczną ludzkiego wytworu, ale także ludzkiego sposobu postępowania. Mając na uwadze jego dorobek zarówno literacki, jak i z dziedziny historii sztuki nie sposób nie dostrzec tego, że działanie profesora było nakierowane na to, co jak śpiewał Grechuta, należałoby „ocalić od zapomnienia”. Pracę „na swoim odcinku” potraktował przede wszystkim jako służbę ludziom, co w czasach kryzysu tożsamości i autorytetów nabiera szczególnego znaczenia.