Nawigacja

Oddziałowa Komisja w Krakowie (stan na listopad 2017 r.)

Śledztwa w toku

Zbrodnie komunistyczne

1. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości, w sprawie pobicia, w nocy z 6/7 maja 1977 roku w Krakowie, przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego, Stanisława P., i narażenia go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia, w wyniku czego, w następstwie doznanych obrażeń ciała poniósł on śmierć, przy czym, czyn ów, stanowił przejaw stosowania wobec pokrzywdzonego represji, w związku z jego zaangażowaniem w działalność opozycyjną wobec polityki ówczesnych władz PRL, za sprawą sympatyzowania i aktywnej współpracy z organizacją KOR, jak również, pozostawał w związku z naruszeniem jego prawa do życia, stanowiącego formę naruszenia praw człowieka (S 35.2008.Zk).

W dotychczasowym okresie prowadzonego śledztwa, tut. Komisja uzyskała zeznania kilkudziesięciu – nigdy wcześniej – nie przesłuchanych osób, w szczególności najbliższych pokrzywdzonego (spośród których trzem nadano status pokrzywdzonego) tudzież innych, na stałe zamieszkujących poza granicami Kraju (które przesłuchane zostały w ramach międzynarodowej pomocy prawnej). Przeprowadzono także kompleksowe i wnikliwe kwerendy kilku tysięcy stron dokumentów archiwalnych z zasobów BUiAD w Warszawie, OBUiAD w Krakowie oraz innych instytucji zewnętrznych. W oparciu z kolei, o ekshumowane szczątki kośćca Stanisława P., pozyskano dodatkowe opinie kryminalistyczne, z zakresu medycyny sądowej, toksykologii oraz biomechaniki, koncentrujące się na wyjaśnieniu – kluczowej dla sprawy – kwestii mechanizmu powstania obrażeń na ciele pokrzywdzonego oraz określenia przyczyn jego śmiertelnego zejścia. Uzyskano także dodatkową opinię daktyloskopijną, bazującą na dowodowych śladach linii papilarnych, zabezpieczonych w dniu 07.05.1977 r. na miejscu ujawnienia zwłok Stanisława P.

W sprawie uzyskano już wszelkie opinie kryminalistyczne. Ukończono oględziny materiałów archiwalnych wytworzonych przez organa MO i SB. Trwa końcowa analiza materiału dowodowego.

2. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości, będące poważnym prześladowaniem osób z powodu ich przynależności do określonej grupy politycznej, polegających na stosowaniu represji wobec jednostek, mających postać przemocy, gróźb bezprawnych oraz innych sposobów fizycznego i moralnego znęcania się nad sześcioma tymczasowo aresztowanymi żołnierzami Armii Krajowej oraz Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość: Ludomirem S., Michałem O., Henrykiem S., Romualdem J., Januszem O., Tadeuszem B., pomiędzy 4 lipca 1948 roku a 31 lipca 1948 roku, w Końskich, przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego - oficerów śledczych  tamtejszego Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego (S 15.2017.Zk).

W toku śledztwa, ustalono, iż pomiędzy 4 lipca 1948 roku a 31 lipca 1948 roku w Końskich, funkcjonariusze tamtejszego Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego znęcali się fizycznie oraz psychicznie nad tymczasowo aresztowanymi żołnierzami Armii Krajowej oraz Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość Ludomirem S., Michałem O., Henrykiem S., Romualdem J., Januszem O., Tadeuszem B., w celu uzyskania od nich określonej treści wyjaśnień. Zarzucano im przynależność do organizacji antykomunistycznej mającej na celu obalenie przemocą ówczesnego ustroju państwa, napady na funkcjonariuszy, posiadanie broni i amunicji bez wymaganego zezwolenia. W śledztwie, dokonano analizy i oględzin uzyskanych z Archiwum IPN       w Łodzi akt postępowania sądowego o sygn. Sr 443/48 Wojskowego Sądu Rejonowego w Łodzi na sesji wyjazdowej w Końskich oraz z Archiwum IPN w Kielcach akt śledczych PUBP Końskie, w sprawie przeciwko Ludomirowi Sz. oraz pięciu innym osobom oskarżonym i skazanym na długoletnie kary więzienia za przynależność do organizacji WiN, mającej na celu obalenie ówczesnego ustroju państwa. Ponadto dokonano oględzin uzyskanych z Archiwów IPN w Łodzi  i w Kielcach

materiałów ewidencyjnych oraz akt osobowych czterech ustalonych funkcjonariuszy PUBP w Końskich, którzy wykonywali w 1948 roku czynności procesowe z udziałem pokrzywdzonych.

     Ustalono, iż nie żyje już żaden z pokrzywdzonych, jak też żaden z funkcjonariuszy PUBP w Końskich, którzy wykonywali w czynności procesowe w tamtym śledztwie. Ustalono i przesłuchano w śledztwie    kilku świadków będących najbliższymi krewnymi zmarłych osób  pokrzywdzonych. Potwierdzili oni w swoich zeznaniach fakt znęcania się funkcjonariuszy UB nad zatrzymanymi w PUBP Końskie.

     Uzyskano z Sądu Okręgowego w Kielcach akta postępowań  o unieważnienie wyroku WSR Łódź Sr 443/48 wobec osób pokrzywdzonych oraz o odszkodowanie i zadośćuczynienie. Konieczne będzie jeszcze  wykonanie czynności zmierzających do odszukania dalszych osób mogących posiadać istotne dla postępowania informacje, a następnie, po ich przesłuchaniu, opracowanie w sprawie końcowej decyzji merytorycznej.

3. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości w sprawie fizycznego i moralnego znęcania się nad zatrzymanymi i pozbawionymi wolności Emanuelem J., Marią W. i Antonim P. w okresie od  marca 1947 roku w celu zmuszenia ich do składania wyjaśnień przez funkcjonariuszy PUBP w Nowym Sączu w ramach represji za działalność na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego (S 17.2017.Zk).

W chwili obecnej prowadzone są kwerendy oraz oględziny akt i dokumentów a także przesłuchiwani są ujawnieni świadkowie celem ustalenia sprawców.

4. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości, polegającej na zabójstwach obywateli polskich dokonanych w trakcie prób przekroczenia granicy czechosłowacko-austriackiej w latach 1948-1989 dokonanych przez funkcjonariuszy komunistycznych Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej, które to działanie stanowiło prześladowanie z powodów politycznych ludności cywilnej w ramach działań totalitarnych państwa komunistycznego
(S 48.2016.Zk).

W toku śledztwa zgromadzono dostępną w kraju dokumentację dot. przypadków przekraczania przez obywateli polskich granicy pomiędzy Czechosłowacją a Austrią i RFN. Dokonano oględzin odnalezionych i przesłanych akt przez Oddziałowe Archiwum w Krakowie. Dołączono przesłaną w 2001 roku dokumentację przez Czeski Urząd Dokumentacji i Badania Zbrodni Komunizmu (tzw. UDV). Nadto przystąpiono do próby odnalezienia i przesłuchania w charakterze świadków najbliższych dla osób pokrzywdzonych, którzy zginęli przy próbie przekraczania ogrodzenia pod napięciem na granicy, których listę ustalono. I tak przesłuchano Michała G. – brata pokrzywdzonego Tadeusza G. oraz Mariana M. – syna pokrzywdzonego Franciszka M. Sporządzono także wnioski o wykonanie czynności w trybie międzynarodowej pomocy prawnej do Instytutu Pamięci Narodowej na Słowacji i Czeskiego Urzędu Dokumentacji i Ścigania Zbrodni Komunizmu w Polsce oraz Instytutu Badania Reżimów Totalitarnych w Polsce. Z osobnym wnioskiem wystąpiono także do Prokuratury Powiatowej w Czeskim Krumlowie. W toku śledztwa podejmowane są dalsze czynności zmierzające do ustalenia osób pokrzywdzonych – Polaków, którzy zginęli na granicy w wyniku porażenia prądem elektrycznym oraz sukcesywnie tłumaczone są na język polski uzyskane dokumenty dotyczące przedmiotu śledztwa z Republiki Czeskiej. W wyniku poszukiwań realizowanych przez właściwe jednostki policji ustalono krewnych pokrzywdzonych, którzy są sukcesywnie przesłuchiwani. Analizowana jest także możliwość ekshumacji szczątków obywateli polskich, którzy pochowani zostali na czeskich i słowackich cmentarzach. W tym celu skierowany został stosowny wniosek o wykonanie pomocy prawnej do Prokuratury  Generalnej Czech i Prokuratury Generalnej Słowacji.

W trakcie postępowania sporządzono także listę żołnierzy czechosłowackich brygad Straży Granicznej pełniących służbę w czasie, w którym ponieśli śmierć obywatele polscy. Po ustaleniu ich aktualnych adresów zostaną przesłuchani w drodze pomocy prawnej przez czeskie i słowackie organy ścigania. Niezależnie na podstawie uzyskanych dotychczas archiwalnych materiałów od przedstawicieli Europejskiej Agendy Platformy Pamięci i Sumienia z siedzibą w Pradze ustalana jest kwestia odpowiedzialności osób sprawujących w byłej Czechosłowacji najwyższe funkcje państwowe.

5. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej będącej, jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, polegające na zabójstwie Józefa S. w 1977 roku w Kętach, byłego członka podziemia niepodległościowego, przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego (S 21.2017.Zk).

Postępowanie w niniejszej sprawie dotyczy wyjaśnienia okoliczności śmierci Józefa S., którego zgon nastąpił 21.08.1977 roku w miejscowości Kęty. Gromadzone są dokumenty dotyczące wskazanego wyżej zdarzenia, trwa kwerenda archiwalna.

6. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej będącej jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, polegające na fizycznym i psychicznym znęcaniu się nad Józefem M. w 1950 roku przez funkcjonariuszy PUBP w Myślenicach (S 30.2017.Zk).

W powyższej sprawie trwa kwerenda archiwalna dotycząca w szczególności ujawnienia przedsięwzięć realizowanych w przeszłości przez funkcjonariuszy organów bezpieczeństwa państwa komunistycznego przeciwko Józefowi M. Przesłuchano osoby najbliższe pokrzywdzonemu celem protokolarnego odzwierciedlenia ich wiedzy odnośnie powojennych losów Józefa M.

7. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości,  polegającej na udzieleniu pomocy w okresie od 29 stycznia 1945 roku do 12 kwietnia 1945 roku w Nowym Targu i innych miejscowościach powiatu nowotarskiego przez funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej oraz funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Nowym Targu, będących funkcjonariuszami państwa komunistycznego formacjom sowieckim, dokonującym bezprawnych pozbawień wolności obywateli polskich w związku z ich przynależnością do Armii Krajowej, przy czym bezprawne pozbawienie wolności połączone było z oddaniem pokrzywdzonych we władztwo państwa obcego i stanowiło stosowanie wobec nich represji z powodu przynależności do określonej grupy politycznej (S 77.2015.Zk).

W powyższej sprawie prowadzone są kwerendy mające na celu uzyskanie kompletu dokumentów pozostających w archiwach a dotyczących między innymi obejmowania przez członków Batalionów Chłopskich oraz Ludowej Straży Bezpieczeństwa tworzących się w 1945 roku placówek władz bezpieczeństwa na obszarze powiatu nowotarskiego. We wskazanym wątku postępowania przesłuchiwani są również świadkowie, odbierane są także zeznania osób mających posiadać wiedzę dotyczącą faktycznej działalności przedstawicieli organów bezpieczeństwa państwa – przed wkroczeniem wojsk sowieckich członków Stronnictwa Ludowego, Batalionów Chłopskich oraz Ludowej Straży Bezpieczeństwa.

8. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości wyrażającą się w indywidualnym naruszeniu praw człowieka poprzez przekroczenie uprawnień i stosowanie represji polegających na fizycznym i psychicznym znęcaniu się w okresie od grudnia 1946 roku do czerwca 1947 roku w Krakowie nad pozbawionymi wolności: Władysławem S., Hanną W., Janem D., Czesławą J., Wandą G., Stanisławą D., Janem K. i Albinem W. przez funkcjonariuszy Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Krakowie, będących funkcjonariuszami państwa komunistycznego w związku z ich działalnością w antykomunistycznym podziemiu po zakończeniu II wojny światowej w celu zmuszenia ich do przyznania się do winy i złożenia wyjaśnień o treści oczekiwanej przez przesłuchujących i działania w ten sposób na szkodę interesu publicznego i interesu prywatnego pokrzywdzonych (S 39.2017.Zk).

Władysław S. i inne pokrzywdzone osoby (w tym kobiety) działały po zakończeniu wojny w Zrzeszeniu „Wolność i Niezawisłość” w okręgu krakowskim i w ramach prowadzonej działalności zajmowały się gromadzeniem informacji o działaniach władz komunistycznych. Spowodowało to ich oskarżenie, a następnie skazanie za działalność zmierzającą do obalenia ustroju komunistycznego.

Pokrzywdzeni obecnie nie żyją. Aktualnie gromadzone są i poddawane oględzinom materiały archiwalne.

I.  znęcania się fizycznego i moralnego nad zatrzymanym i pozbawionym wolności Edwardem S. w okresie od  12 września 1947 roku  w celu zmuszenia go do składania  wyjaśnień  przez funkcjonariuszy PUBP w Myślenicach, w ramach represji za działalność na rzecz niepodległego bytu państwa;

II.  znęcania się fizycznego i moralnego nad zatrzymanym i pozbawionym wolności Stanisławem K. w okresie od 16 grudnia 1952 roku w celu zmuszenia go do składania  wyjaśnień  przez funkcjonariuszy PUBP w Myślenicach, w ramach represji za działalność na rzecz niepodległego bytu państwa polskiego (S 3.2017.Zk). 

W chwili obecnej w Archiwum IPN prowadzona jest kwerenda w celu ujawnienia dokumentów i akt dotyczących pozbawienia wolności Edwarda S. i Stanisława K., które zostaną poddane oględzinom. W przypadku ujawnienia świadków zostaną oni przesłuchani. Dalsze działania będą zmierzać do ustalenia funkcjonariuszy UB którzy prowadzili czynności z pokrzywdzonymi i mogli się nad nimi znęcać.

10. Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości, będące poważnym prześladowaniem osoby z powodu jej przynależności do określonej grupy politycznej, mające postać stosowania represji wobec jednostki, w postaci dokonanego w dniu 26 maja 1980 roku w Sandomierzu pobicia członka opozycji antykomunistycznej Jana Józefa L. przez funkcjonariuszy państwa komunistycznego (S 98.2016.Zk).

W toku śledztwa, ustalono, iż w dniu 26 maja 1980 roku, w Sandomierzu, funkcjonariusze MO z Sandomierza dopuścili się pobicia członka opozycji antykomunistycznej - Jana Józefa L. Jan Józef L. zmarł w 1991 roku. Ustalono i przesłuchano w śledztwie osoby dla niego najbliższe – syna i córkę oraz dalszych świadków, którzy przebywali w towarzystwie pokrzywdzonego w czasie zdarzenia. Potwierdzili oni w swoich zeznaniach, iż mogło dojść wówczas do pobicia przez funkcjonariuszy MO Jana Józefa L. w czasie jego zatrzymania.

     Konieczne będzie jeszcze wykonanie czynności zmierzających do odszukania dalszych osób mogących posiadać istotne dla postępowania informacje, a następnie, po ich przesłuchaniu, opracowanie w sprawie końcowej decyzji merytorycznej.

Zbrodnie nazistowskie

1. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości polegającej na naruszeniu w okresie od maja 1940 r. do stycznia 1945 r. w Oświęcimiu i innych miejscowościach prawa międzynarodowego stanowiącego zbrodnię przeciwko ludzkości przez przedstawicieli władzy państwa niemieckiego polegającego na pozbawieniu wolności obywateli polskich poprzez osadzenie ich w obozie koncentracyjnym KL Auschwitz-Birkenau i poddaniu ich tam nieludzkiemu traktowaniu oraz dokonywaniu ich zabójstw, tj. o przestępstwo z art. 1 pkt 1 dekretu z dnia 31 sierpnia 1944 roku o wymiarze kary dla faszystowsko – hitlerowskich zbrodniarzy winnych zabójstw i znęcania się nad ludnością cywilną i jeńcami oraz dla zdrajców Narodu Polskiego.

Celem prowadzonego postępowania jest kompleksowe i wszechstronne wyjaśnienie okoliczności przestępstw w zakresie wyznaczonym przez treść art. 297 k.p.k., z uwzględnieniem ustaleń poczynionych dotychczas w postępowaniach karnych obejmujących swoim zakresem czyn będący przedmiotem postępowania.

Tak więc w toku śledztw niezbędne jest poczynienie ustaleń dotyczących:

- organizacji i funkcjonowania obozu zagłady KL Auschwitz-Birkenau w kontekście systemu obozów koncentracyjnych i obozów zagłady funkcjonujących w III Rzeszy Niemieckiej;

- danych osób osadzonych w obozie;

- okoliczności pozbawiania życia osób osadzonych w obozie;

- ilości ofiar obozu (w rozumieniu całkowitej ilości uwięzionych oraz ilości osób zgładzonych);

- systemu pracy przymusowej z wykorzystaniem więźniów obozu;

- czynów zabronionych o charakterze jednostkowym popełnionych na szkodę więźniów obozu;

- eksperymentów medycznych i paramedycznych dokonywanych na więźniach obozu;

- likwidacji obozu i przestępstw popełnionych w związku z jego ewakuacją;

- funkcjonariuszy III Rzeszy Niemieckiej pełniących służbę w obozie;

- wyników zakończonych postępowań karnych dotyczących przestępstw popełnionych w związku z funkcjonowaniem obozu.

Dla realizacji zadań wynikających z art. 1 pkt 1 lit. a) i pkt 2 Ustawy o IPN oraz art. 297 k.p.k. niezbędne jest pozyskanie dla potrzeb postępowania możliwie jak najdokładniejszych danych o potencjalnych źródłach informacji na temat objęty przedmiotem śledztwa.

Z punktu widzenia zasad prawa karnego potencjalny zakres procesowego zainteresowania obejmuje nie tylko dowody w znaczeniu ścisłym (tj. dowody z dokumentów, zeznań świadków, wyjaśnień oskarżonych, opinii biegłych), ale również tzw. informacje o dowodach, czyli wszelkie dane pozwalające na uzyskanie dowodów w rozumieniu procedury karnej. (S 78.2011.Zn).

W styczniu bieżącego roku opublikowano najszerszą z dotychczas opracowanych bazę danych o funkcjonariuszach SS pełniących służbę w obozie KL Auschwitz-Birkenau. Dalsze czynności zmierzać będą do pozyskania informacji czy osoby wymienione w bazie żyją i czy możliwe będzie przedstawienie im zarzutu.

2. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości polegającej na masowych egzekucjach obywateli polskich w Przegorzałach w latach 1939-1944 dokonanych przez funkcjonariuszy państwa niemieckiego (S 61.2012.Zn).

W ramach śledztwa pozyskano sprawozdanie z całości prac ekshumacyjnych prowadzonych w latach 2014-2015. Dotychczas zakończono przesłuchania osób, które poszukują miejsc pochówku swoich najbliższych, którzy zostali pozbawieni życia przez niemieckich okupantów na terenie Krakowa oraz odpowiedziały na apel medialny Małopolskiego Urzędu Wojewódzkiego w omawianej sprawie. Na obecnym etapie śledztwa kontynuowane są czynności zmierzające do zakończenia badań genetycznych szczątków zabezpieczonych w Pomorskim Uniwersytecie Medycznym z uwzględnieniem materiału porównawczego pobranego przez biegłego Instytutu Ekspertyz Sądowych.

3. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości, polegające na pozbawieniu życia przy użyciu broni palnej w dniu 29 kwietnia 1944 roku w Zakopanem obywatelki polskiej Heleny P., przez funkcjonariusza formacji policyjnej idącej na rękę władzy państwa niemieckiego, co stanowiło poważne prześladowanie z powodu przynależności wyżej wymienionej do określonej grupy narodowościowej (S 66.2017.Zn).

Postępowanie w niniejszej sprawie dotyczy wyjaśnienia okoliczności zgonu obywatelki polskiej Heleny P. w dniu 29 kwietnia 1944 roku. Gromadzone są dokumenty archiwalne dotyczące przedmiotowego zdarzenia, poszukiwani są świadkowie popełnionej zbrodni.

4. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości, polegającej na represji w postaci naruszenia praw człowieka, w postaci bezprawnego pozbawienia wolności Franciszka K., Elżbiety K., Władysława K. oraz Jana K. przez wywiezienie ich na roboty przymusowe na terytorium III Rzeszy Niemieckiej w okresie od 1941 roku do 1945 roku, co stanowiło poważne prześladowanie z powodu przynależności pokrzywdzonych do określonej grupy społecznej
i narodowościowej, przez funkcjonariuszy państwa niemieckiego (S 58.2017.Zn).

Śledztwo w niniejszej sprawie wszczęto w dniu 11 października 2017 roku na podstawie zawiadomienia Jana K. dotyczące wywiezienia jego rodziny na przymusowe roboty do Niemiec w 1941 roku oraz wysiedlenia z dotychczasowego miejsca zamieszkania. Rodzina Jana K. w okresie od 1941 do 1945 roku przebywała w gospodarstwie u niemieckiego gospodarza o nazwisku Globcke, gdzie świadczyła przymusową pracę na jego gospodarstwie rolnym.

W chwili obecnej przesłuchiwani są świadkowie tamtych wydarzeń z grona osób najbliższych dla zawiadamiającego.

5. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości polegającej na zabójstwie co najmniej 20 członków Inspektoratu Armii Krajowej o kryptonimie „Tama” w Tarnowie, których nazwiska opublikowano w tzw. „afiszu śmierci” (S 40.2017.Zn).

W toku śledztwa przesłuchano jako świadków ustalonych krewnych ofiar oraz podjęto rozległa kwerendę archiwalną, która nadal jest kontynuowana.

6. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości polegającej na zabójstwie w bliżej nieustalonym dniu w 1942 roku Bolesława W. (S 80.2017.Zn).

Zawiadomienie o przestępstwie złożył syn pokrzywdzonego. Jak wynika z jego treści Bolesław W., syn Franciszka i Anny, urodzony 20 stycznia 1910 roku w Zielenicach powiatu miechowskiego został wraz z bratem Stanisławem aresztowany w mieszkaniu przy ul. Odrowąża 34 w Krakowie. Dalszy los pokrzywdzonego jest nieznany.

Prowadzone czynności, polegające m.in. na kwerendach materiałów archiwalnych w zasobach archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej i innych instytucji zmierzają do ustalenia, czy w ich zasobach znajdują się materiały wiążące się z przedmiotową sprawą.

7. Śledztwo w sprawie zbrodni nazistowskiej, stanowiącej jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości, polegające na poważnym prześladowaniu osób z powodu ich przynależności do określonej grupy narodowościowej, popełnione w latach 1943-1944 roku w rejonie wsi Fanisławice, gmina Łopuszno, powiatu kieleckiego, daty bliżej nie ustalono, przez funkcjonariuszy niemieckiej żandarmerii z posterunku w Łopusznie, którzy dokonali zabójstw obywateli polskich; Ludwika Dz., Józefa D. i Tadeusza Ł. oraz kilku osób narodowości żydowskiej (S 41.2017.Zn).

Z ustaleń śledztwa wynika, iż w latach 1943 i 1944, dat bliżej nie ustalono, w pobliżu leśniczówki koło wsi Fanisławice, gmina Łopuszno, powiatu kieleckiego, żołnierze armii niemieckiej z placówki żandarmerii w Łopusznie dopuścili się zabójstw, poprzez zastrzelenie z broni palnej, trzech obywateli polskich: Ludwika Dz., Józefa D. i Tadeusza Ł. oraz kilkunastu Żydów, którzy ukrywali się  w leśnej  ziemiance. Okoliczności popełnienia tych zabójstw polskich cywili przez funkcjonariuszy państwa niemieckiego dają uzasadnione podejrzenie, iż czyny te stanowią zbrodnie przeciwko ludzkości.

W toku śledztwa przesłuchano w charakterze świadków dalsze ustalone osoby – członków rodzin zabitych Polaków. Czynności te pozwoliły na ustalenie, iż w czasie wojny żołnierze niemieccy dokonywali w pobliżu leśniczówki „Konrad” koło Fanisławic egzekucji, podczas których rozstrzeliwali osoby cywilne, w tym obywateli polskich narodowości żydowskiej.

do góry